#booktalk: Το σπίτι στην Ομίχλη

Gaiman, N. (2002). Το σπίτι στην Ομίχλη. Αθήνα: Οξύ.

 Let’s talk about Neil Gaiman. Το πρώτο βιβλίο που διάβασα από αυτόν τον συγγραφέα είναι: Το τέρας έρχεται (Monster Calls), το οποίο βρήκα ιδιοφυές και καταπληκτικό. Μετά την πρόσφατη μου πώρωση με την σειρά American Gods και την ανάγνωση του παραπάνω βιβλίου, βάλθηκα στην αναζήτηση βιβλίων του Neil Gaiman. Έχω βάλει αρκετά στο μάτι αλλά ας το αφήσουμε για ποστ που θα κλαίω για τα βιβλία που θέλω να αγοράσω. Στο θέμα μας λοιπόν, πριν δύο βδομάδες βρήκα καταλάθος στην βιβλιοθήκη, όπου κάνω πρακτική, το βιβλίο «Το σπίτι στην ομίχλη» που με χαρά ανακαλύπτω ότι έχει γραφτεί από τον Gaiman και είναι το βιβλίο πάνω στο οποίο βασίστηκε η καταπληκτική ταινία κινουμένων σχεδίων «Coraline» *fangirling». Αμέσως έβαλα στην άκρη το βιβλίο που διάβαζα εκείνη την περίοδο, -Γιάννη Μαρή, για όποιον ενδιαφέρεται-, και το δανείστηκα instantly. Continue reading «#booktalk: Το σπίτι στην Ομίχλη»

#booktag: The Hamilton Book Tag

Αυτή η tag δημιουργήθηκε από την youtuber Maureen Keavy. Προφανώς κανένας δεν με έκανε tag αλλά λατρεύω το Hamilton (το κατέβασα και το είδα σσσςςςς) και ακόμα περισσότερο τα τραγούδια του, είστε τυχεροί που αυτό δεν είναι βίντεο γιατί θα άρχιζα να τραγουδάω και δεν το θέλετε αυτό. Άρα θα κάνουμε book tag people! Yoohoooo. *σερπαντίνες παντού*. Εμ… συγνώμη ας αρχίσουμε :$

Πριν ξεκινήσω πρέπει να το πω: θα υπάρχουν spoillers μουαχαχαχαχαΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ! *άσχημος βήχας* ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!

Continue reading «#booktag: The Hamilton Book Tag»

#booktalk: Επικίνδυνο Καλοκαίρι

81793619-2aa8-4cb4-8d22-dcb96cfa84c6_2

Μαρής, Γ. (1990). Επικίνδυνο Καλοκαίρι. Αθήνα: Ατλαντίς.

Οφείλω να ομολογήσω ότι Γιάννη Μαρή δεν έχω ξαναδιαβάσει. Την σειρά βέβαια «Αστυνόμος Μπέκας» την έχω εκτιμήσει δεόντως. Πραγματικά αυτή η σειρά ήταν μία από τις πιο αγαπημένες μου Ελληνικές σειρές και έτσι αποφάσισα, μετά από αρκετά θετικά σχόλια της μητέρας μου, να αρπάξω ένα βιβλίο του και να το διαβάσω. Μιας και είναι καλοκαίρι το «Επικίνδυνο Καλοκαίρι» το θεώρησα το πιο κατάλληλο.

Από το τίτλο θεώρησα ότι θα είναι κάτι που έγινε κάποιο καλοκαίρι. Κανένας φόνος σε νησί. Καμιά απάτη κοντά σε θάλασσα. Κάτι που να έχει σχέση με την θάλασσα βρε παιδί μου. Καμία σχέση. Πάντως το εξώφυλλο είναι ακριβώς μέσα στο θέμα κάτι είναι κι αυτό. Σε θάλασσα μία φορά η ιστορία δεν εξελίσσεται αλλά στην Κηφισιά. Το βιβλίο ακολουθάει τον μεγαλοδικηγόρο Ανδρέα Λαμπρινό που κάποιο βράδυ στην Κηφισιά παραλίγο να χτυπήσει μια κοπέλα. Τι παραλίγο δηλαδή την χτύπησε. Μια νέα και όμορφη κοπέλα ρίχνεται μπροστά στις ρόδες του αυτοκινήτου του είτε επειδή την έσπρωξαν είτε επειδή ήθελε να αφήσει αυτήν την γη και να πάει εις τόπον χλοερών. Κανείς δεν ξέρει.

Continue reading «#booktalk: Επικίνδυνο Καλοκαίρι»

#booktalk: Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα

Της Κατερίνας

ioudas_filouse_iperocha

Παπαθανασοπούλου, Μ. (1998). Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα. Αθήνα: Πατάκη.

Χελλοου! Νέο μέλος στη παρέα! Έχω την υπέροχη τιμή να γράφω και εγώ σε αυτό το απίστευτο τέλειο μοναδικό μπλογκ (την καλοπιάνω) λέγοντας την γνώμη μου σχετικά με βιβλία που έχω διαβάσει!

Καταρχήν είμαι και εγώ βιβλιοθηκονόμος και σε λίγο και επίσημα με πτυχίο (και ναι σε 4.5 χρόνια παίρνω πτυχίο!!). Το ωραίο στην υπόθεση είναι ότι αυτό το επάγγελμα μου δίνει την δυνατότητα να αναδεικνύω το πόσο ξερόλα είμαι και δικαιολογημένα! Όσοι ξέρετε τι ακριβώς είναι θα καταλάβετε.

Έτσι λοιπόν σαν μια αθεράπευτη ξερολα θα πω την αποψαρα μου για κάποια βιβλία!

Θα ξεκινήσω με το σχετικά παλιό «Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα». Πριν από λίγο καιρό έτυχε να πέσει στα χέρια μου -καθώς δουλεύω σε Βιβλιοθήκη- και από μια απίστευτη περιέργεια είπα να δω τις δυο-τρεις πρώτες σελίδες με αποτέλεσμα να το διαβάσω όλο γιατί δεν αφήνω βιβλίο στη μέση. Περίεργο γιατί δεν με συγκινούν καθόλου τα ρομαντικά βιβλία με γυναίκες νοικοκυρές, απατημένες. Αλλά αφού το ξεκίνησα ας πάει το παλιάμπελο.

Continue reading «#booktalk: Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα»

#Writing: Update (1)

Γειά σας γατάκια μου, τι μου κάνετε; Οκ μην μου φωνάξετε για την προσφώνηση αλλά τι περιμένατε όταν πατάγατε το url που έγραφε πάνω bookitocatt (το γιατί έχει δύο t είναι μια άλλη πικρή ιστορία και ελπίζω να έχω λεφτά σύντομα για να το διορθώσω). Έχω μια ψύχωση με τις γάτες και το φαγητό, φανταστείτε να έγραφα «γεια σας κεφτεδάκια μου» xD Ναι ναι γελάω!

Λοιπόν λοιπόν λοιπόν! Ξεκινάει μια καινούργια στήλη στο καινούργιο blog μου, με την ονομασία Writing Update. Τι είναι αυτό; Καλά δεν ξέρετε αγγλικά; Πλάκα κάνω μην βαράτε. Το Writing Update όπως υποδηλώνει και το πρωτότυπο (#not) όνομα του είναι εγώ να σας ενημερώνω για το πως πάει το γράψιμο του βιβλίου μου. Είχα αρχίσει πριν ένα χρόνο να γράφω ένα βιβλίο, αλλά επειδή δεν είμαι και από τους ανθρώπους που κάνω focus και άφηνα πολύ καιρό να περάσει μέχρι να βάλω τον κώλο μου κάτω και συνεχίσω, ξέχναγα ακριβώς το τι ήθελα να γράψω και έπαιρνε μια διαφορετική τροπή που δεν μου άρεσε. Με αποτέλεσμα να έχω γράψει δύο κεφάλαια και να τα ξαναγράφω συνέχεια, γιατί με τον να τα διαβάζω ξανά σκέφτομαι όλο και κάτι παραπάνω και κάτι παραπάνω και ούτω κάθε εξής. Αφήστε που ούτε διάγραμμα υπήρχε, άφηνα την ιστορία να με καθοδηγεί και let me tell δεν βοηθάει καθόλου αυτό. Continue reading «#Writing: Update (1)»

#booktalk: Χιονοθύελα με άρωμα πικραμύγδαλο

Läckberg, C. (2013). Χιονοθύελλα με άρωμα πικραμύγδαλο. Αθήνα: Μεταίχμιο.

Περιγραφή

Μια βδομάδα απομένει ως τα Χριστούγεννα και ο Μάρτιν Μολίν, από το αστυνομικό τμήμα του Τανουμσχέντε, πείθεται από την αγαπημένη του να τη συνοδεύσει σε μια συγκέντρωση της οικογένειάς της, η οποία θα πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τις αυστηρές οδηγίες του πάτερ φαμίλια Ρούμπεν σε ένα νησάκι κοντά στη Φιελμπάκα. Η σύνδεση του νησιού με τη στεριά θα διακοπεί λόγω χιονοθύελλας, έτσι όταν ο Ρούμπεν καταρρεύσει στη διάρκεια του χριστουγεννιάτικου δείπνου, ο Μάρτιν θα αναγκαστεί να αναλάβει δράση χωρίς τη βοήθεια του προϊσταμένου του επιθεωρητή Πάτρικ και της αγαπημένης του Ερίκα. Δεν θα αργήσει να αποφανθεί ότι πρόκειται για φόνο και ότι ο δολοφόνος είναι κάποιο από τα μέλη της οικογένειας.

Τον Ιούλιο με μεγάλη ντροπή ομολογώ ότι δεν διάβασα ούτε ένα βιβλίο. Ναι τώρα μπορείτε να με γδύσετε και να με βάλετε να περπατήσω τον δρόμο της ντροπής «SHAME SHAME SHAME».

Το βιβλίο «Χιονοθύελα με άρωμα πικραμύγδαλο» της Lackberg το διάβασα μέσα σε τρεις μέρες! Ναι καλά ακούσατε, τρεις μέρες. Φταίει λίγο το μέγεθος του, αλλά κυρίως το ότι απλά ήθελες να δεις τι συμβαίνει παρακάτω. Έχω να πω ότι είναι και το μόνο που διάβασα της Lackberg και αμέσως πήγα και αγόρασα βιβλίο της. Continue reading «#booktalk: Χιονοθύελα με άρωμα πικραμύγδαλο»

#story: Το βιβλίο

Στιγμιότυπο οθόνης (32).png


Μπήκε στην βιβλιοθήκη. Η μυρωδιά βανίλιας την τύλιξε χαϊδεύοντας όλη την ύπαρξη της. Έκλεισε τα μάτια και ρούφηξε λαίμαργα όσο περισσότερο από αυτό το άρωμα μπορούσε.

Προχώρησε πιο μέσα. Ήξερε τι ήθελε. Προσπέρασε ράφια με βιβλία, περνώντας απαλά το χέρι της πάνω στις ανάγλυφες ράχες τους. Που και που έκλεινε τα μάτια της νιώθοντας κάποιες σπασμένες γωνίες. Της άρεσαν τα κατεστραμένα βιβλία, της θύμιζαν την ζωή της.

Continue reading «#story: Το βιβλίο»